Έρευνα του ΕΚΤ για την Καινοτομία στις ελληνικές επιχειρήσεις

Δημοσιοποιήθηκε η νέα έρευνα του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) με τίτλο «Καινοτομία στις ελληνικές επιχειρήσεις 2010 – 2012».

Ένα ενδιαφέρον, μεταξύ άλλων, συμπέρασμα της έρευνας είναι η μικρή συμμετοχή στην προώθηση της καινοτομίας των δημοσίων συμβάσεων.

Ο ρόλος του δημοσίου τομέα, μέσω των συμβάσεων που συνάπτει με τις επιχειρήσεις για τις διάφορες προμή­θειες σε αγαθά και υπηρεσίες, αναγνωρίζεται διεθνώς ως ιδιαίτερα σημαντικός στη μόχλευση της καινοτομίας. Εξετάζοντας την ύπαρξη καινοτομίας στο πλαίσιο των συμβάσεων που συνάπτει το ελληνικό δημόσιο, το 6,2% των επιχειρήσεων που είχαν συμβάσεις με τον δημόσιο τομέα δηλώνει πως υλοποίησε καινοτομικές δραστηρι­ότητες ως προϋπόθεση της σύμβασης. Ποσοστό 11,9% δηλώνει πως υλοποίησε καινοτομικές δραστηριότητες χωρίς να είναι προϋπόθεση της σύμβασης. Το μεγαλύτερο ποσοστό των επιχειρήσεων που πραγματοποίησαν συμβάσεις με τον ελληνικό δημόσιο τομέα δεν υλοποίησαν καμία καινοτομία (81,8%).

Σημειώνεται ότι σύμφωνα και με το γενικότερο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την καινοτομία (βλ. π.χ. RIS-3), στις νέες Κοινοτικές Οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις, τις οποίες ήδη επεξεργάζεται προς ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο η ΕΑΑΔΗΣΥ, δίδεται ιδιαίτερη σημασία στην καινοτομία (βλ. «συμπράξεις καινοτομίας», «καινοτόμα χαρακτηριστικά» προσφοράς ως κριτήριο ανάθεσης, κ.ά.). Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του εδαφίου (47) του προοιμίου της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ: «Η έρευνα και η καινοτομία, συμπεριλαμβανομένης της οικολογικής και της κοινωνικής καινοτομίας, συγκαταλέγονται στους βασικούς μοχλούς της μελλοντικής ανάπτυξης και έχουν τοποθετηθεί στο επίκεντρο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Οι δημόσιες αρχές θα πρέπει να κάνουν τη βέλτιστη στρατηγική χρήση των δημόσιων προμηθειών για την ενθάρρυνση της καινοτομίας. Η αγορά καινοτόμων αγαθών, έργων και υπηρεσιών είναι βασική στη βελτίωση της αποδοτικότητας και της ποιότητας των δημόσιων υπηρεσιών, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα σημαντικές κοινωνικές προκλήσεις. Συνεισφέρει στην επίτευξη της βέλτιστης οικονομικής απόδοσης για το δημόσιο χρήμα, και αποφέρει ευρύτερα οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά οφέλη από την άποψη της δημιουργίας νέων ιδεών, της μετουσίωσής τους σε καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες, και, κατά συνέπεια, της προώθησης της αειφόρου οικονομικής ανάπτυξης…».