https://www.roikos.gr/neos-nomos-adeiodotiseis/ Thu, 08 May 2014 17:11:00 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.9.4 https://www.roikos.gr/neos-nomos-adeiodotiseis/#comment-105 Thu, 08 May 2014 17:11:00 +0000 http://www.roikos.gr/?p=3246#comment-105 Το νέο θεσμικό πλαίσιο για την αδειοδότηση και λειτουργία επιχειρήσεων είναι από τα πλέον θετικά σημάδια εκσυγχρονισμού στη χώρα μας. Για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε τα οφέλη θα πρέπει να ξεκολλήσουμε από τη λογική του πολύπλοκου και διαβλητού γραφειοκρατικού συστήματος που ίσχυε μέχρι τώρα. Συστήματος που επέτρεπε τη συναλλαγή και δεν πρόσφερε εγγυήσεις σε θέματα αξιοπιστίας και ποιότητας αποτελέσματος.
Κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί πως καθοριστικής σημασίας θα είναι τα απαραίτητα ασφαλιστήρια που θα πρέπει υποχρεωτικά να προσκομίζονται τόσο για την έκδοση της άδειας λειτουργίας της εκάστοτε επιχειρηματικής δραστηριότητας όσο και για την περιοδική ανανέωση της άδεις λειτουργίας της.
Φυσικά, όταν μιλάμε για ασφάλιση μιλάμε για αυστηρή και αξιόπιστη ασφαλιστική κάλυψη και όχι για ψευδεπίγραφα (ασφαλιστήρια “μαϊμού”). Δηλαδή, δεν μιλάμε για “χαρτιά” που προσκομίζονται για τυπικούς λόγους χωρίς καμιά εξασφάλιση πληρότητας και αξιοπιστίας. Μιλάμε για ασφαλιστήρια συμβόλαιο που με ξεκάθαρους όρους μπορούν να εγγυώνται την ποιότητα υπεύθυνων δηλώσεων –πιστοποιήσεων στοιχείων ή μελετών και που θα αποζημιώνουν, χωρίς δικαστηριακές διαδικασίες, τυχόν ζημιογόνες συνέπειες από τυχόν εξ αμελείας λάθη ή παραλείψεις.
Αυτή είναι η διεθνή πρακτική που χρησιμοποιείται σε όλες τις προηγμένες χώρες και είναι αυτή που θα πρέπει χωρίς υπεκφυγές ή καθυστερήσεις να εφαρμόσουμε και στη χώρα μας.

]]> https://www.roikos.gr/neos-nomos-adeiodotiseis/#comment-104 Thu, 08 May 2014 15:19:54 +0000 http://www.roikos.gr/?p=3246#comment-104 Ο σοβαρότερος όλων προβληματισμός είναι γενικότερος και αφορά την παρορμητική πολιτική που εφαρμόζεται την τελευταία περίοδο για την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς και την άρση κάθε περιορισμού, χωρίς την προηγούμενη προετοιμασία και τη διασφάλιση των απαραίτητων υποδομών και οργανωτικών δομών, η οποία αντί του υγιούς, ελεύθερου ανταγωνισμού μπορεί να οδηγήσει στον πλήρως ανεξέλεγκτο ανταγωνισμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται τόσο για το δημόσιο συμφέρον, όσο και για τις υγιείς επιχειρήσεις της χώρας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα πλήρως ανεξέλεγκτου ανταγωνισμού συνιστά η σημερινή μελετητική αγορά (βλ. συνδυασμό αναχρονιστικού και παρωχημένου καθεστώτος των μελετητικών μητρώων, ανεπάρκεια διαγωνιστικών διαδικασιών, υπερβολικές/απαράδεκτες εκπτώσεις, έλλειψη τεχνικών προδιαγραφών και αδυναμία ουσιαστικής επίβλεψης).
Περαιτέρω, στην αιτιολογική έκθεση του νόμου αναφέρεται ότι “Επιδιωκόμενο αποτέλεσμα είναι να δοθεί η δυνατότητα σε περισσότερους πολίτες να αναπτύξουν την επιχειρηματικότητα τους αντί να επιδιώκουν την μισθωτή εργασία…”. Γιατί, σ’ αυτή τη χώρα, απαξιώνουμε συνεχώς την μισθωτή εργασία και προωθούμε/προστατεύουμε την ατομική επιχειρηματικότητα; Γιατί προωθούμε ένα μοντέλο ανάπτυξης που θα οδηγεί σε πολύ μικρές επιχειρήσεις, με αμφίβολες δυνατότητες βιωσιμότητας, αντί να επιδιωχθεί η σύγκλιση με τις λοιπές δυτικές χώρες σε ό,τι αφορά το μέγεθος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (θυμίζω την τροπολογία του Υπ. Οικ. για το ΦΠΑ που ουσιαστικώς ορίζει ως ΜΜΕ τις επιχειρήσεις με Κ.Ε. <500.000 ευρώ, όταν στην Ε.Ε. είναι <50.000.000 ευρώ).
Δεν είναι κατανοητό ότι αυτό το μοντέλο ανάπτυξης δεν συνάδει με την απαίτηση και την αναγκαιότητα εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων; Δεν είναι κατανοητό ότι για να υπάρξει συστηματική εξωστρεφής δραστηριοποίηση πρέπει -πρωτίστως- να ληφθούν σε εθνικό επίπεδο μέτρα και κίνητρα για την ενίσχυση της πραγματικής εταιρικής επιχειρηματικότητας και τη δημιουργία Ελληνικών μελετητικών και συμβουλευτικών εταιρειών, με μέγεθος, οργάνωση και υποδομές, που θα προσδώσουν δυνατότητες ανταγωνισμού των αλλοδαπών συναφών εταιρειών;

]]>