Comments on: Νέος νόμος για τις δημόσιες υπεραστικές οδικές μεταφορές και άλλα θέματα https://www.roikos.gr/nomos-dimosies-yperastikes-odikes-metafores/ Tue, 15 Oct 2013 09:49:03 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.9.9 By: Κωνσταντίνος Καλέργης https://www.roikos.gr/nomos-dimosies-yperastikes-odikes-metafores/#comment-82 Tue, 15 Oct 2013 09:49:03 +0000 http://www.roikos.gr/?p=3036#comment-82 In reply to Πάνος Χασάπης.

Συμφωνώ απολύτως με τις πολύ εύστοχες παρατηρήσεις του έγκριτου Π. Χασάπη (με μόνη διευκρίνιση ότι η διάταξη αυτή δεν συνδέεται με την πηγή χρηματοδότησης). Εκτιμώ ότι η συγκεκριμένη επιλογή και τελική διατύπωση συνδιαμορφώθηκε από τη ΓΓΔΕ και την Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων.
Σε κάθε περίπτωση, έστω και έτσι, πιστεύω ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση διευκολύνει τις διαδικασίες, καθόσον καταλαμβάνει ή/και μπορεί να «καλύψει» τις πλείστες περιπτώσεις απαίτησης συμπληρωματικών εργασιών κατά τη διάρκεια εκπόνησης μελέτης που ανατέθηκε με τη διαδικασία του άρθρου 7 του Ν. 3316/05 (ως γνωστόν, συγκριτικώς είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις εφαρμογής του άρθρου 6). Στο πλαίσιο αυτό, πιστεύω ότι πρέπει να κριθεί θετικά τόσο η ρύθμιση όσο και η πρωτοβουλία (η οποία, για να αποδίδουμε ορθώς και τα εύσημα, γνωρίζω ότι ξεκίνησε από την ΔΜΕΟ).

]]> By: Πάνος Χασάπης https://www.roikos.gr/nomos-dimosies-yperastikes-odikes-metafores/#comment-81 Tue, 15 Oct 2013 08:55:44 +0000 http://www.roikos.gr/?p=3036#comment-81 Ευχαριστούμε για τούτη αλλά και γενικώς για τη διαρκή μέριμνά σας προς ενημέρωσή μας στη νομοθεσία.
Επιτρέψτε μας και το εξής σύντομο σχόλιο για το άρθρο 109 του ν. 4199/2013, που αναφέρεται στο άρθρο 29 του ν. 3316/2005 (συμπληρωματικές συμβάσεις μελετών):
Όταν σε οποιαδήποτε σύμβαση εκπόνησης μελέτης συμβαίνει αυτό που στο τέλος της διάταξης αναφέρεται ως προϋπόθεση για τη συναγωγή του «τεκμηρίου», αποκλείεται εκ φύσεως να προσδοθεί «προβλέψιμος» χαρακτήρας στις περιστάσεις που δίνουν αντικείμενο σε συμπληρωματική σύμβαση για την εν λόγω μελέτη.
Εν τούτοις αυτή την αυτονόητη (κατά τη γνώμη μας) σκέψη, που ισχύει μόνο για τις συμβάσεις μελετών, αρνούνται συστηματικά (χωρίς αιτιολογία) να υιοθετήσουν τα όργανα ελέγχου νομιμότητας των συμπληρωματικών συμβάσεων, εξομοιώνοντας τα κριτήρια για τις απρόβλεπτες περιστάσεις μεταξύ συμβάσεων μελετών και συμβάσεων εργολαβιών, και οδηγώντας θεωρητικώς κάθε σύμβαση εκπόνησης μελέτης σε αδιέξοδο.
Η νέα διάταξη λοιπόν ήταν αναγκαία αλλά κατά τη γνώμη μας έπρεπε να έχει «ερμηνευτικό χαρακτήρα», με την τυπική έννοια του όρου. Τότε θα καταλάμβανε «αυτόματα» όλες τις συμπληρωματικές συμβάσεις μελετών, άσχετα από τη νομική βάση με την οποία ανατέθηκε η αρχική σύμβαση, πράγμα που είναι λογικό και σωστό. Αφού δεν υπάρχει βάσιμος λόγος για να δικαιολογείται η εξαίρεση των λοιπών μελετών, δηλαδή εκείνων που δεν χρηματοδοτούνται από κοινοτικά προγράμματα, εκείνων που ανατέθηκαν με το ν. 716/1977 κλπ., από το «τεκμήριο» που θέτει η νέα διάταξη. Τώρα με τον τρόπο που διατυπώθηκε η νέα διάταξη συνάγεται με επιχείρημα “a contrario”, ότι για όλες αυτές τις μελέτες, είναι καταδικασμένη κάθε συμπληρωματική σύμβαση για αντικείμενο που η αναγκαιότητά του βασίζεται αποκλειστικώς στα συμπεράσματα της σταδιακώς εκπονούμενης μελέτης, μολονότι αυτό δεν ήταν προβλέψιμο από τον εργοδότη χωρίς την εργασία και την αντίστοιχη «πρόταση» του αναδόχου μελετητή.
Πάνος Χασάπης

]]>